You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.

داستانهایی از فضيلت صدقه بخش اول

داستانهایی از فضيلت صدقه بخش اول

داستانهایی از فضيلت صدقه بخش اول

1. «مَن ذَا الَّذى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ اَضعافاً كثيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ؛ كيست كه به خدا قرض الحسنه ‏اى دهد، (و از اموالى كه خدا به او بخشيده، انفاق كند)، تا آن را براى او، چندين برابر كند؟ و خداوند است (كه روزى بندگان را) محدود يا گسترده مى ‏سازد؛ (و انفاق، هرگز باعث كمبود روزى آنها نمى‏شود). و به سوى او باز مى‏ گرديد (و پاداش خود را خواهيد گرفت)».(1)

در شأن نزول اين آيه، چنين نقل كرده‏ اند كه: «رَوَی عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ قَالَ مَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَهًٍْ فَلَهُ مِثْلَاهَا فِی الْجَنَّهًِْ فَقَالَ أَبُو الدَحْدَاحِ الْأَنْصَارِیُّ وَ اسْمُهُ عَمْرُو بْنُ الدَّحْدَاحِ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ لِی حَدِیقَتَیْنِ إِنْ تَصَدَّقْتُ بِإِحْدَیهُمَا فَإِنَّ لِی مِثْلَیْهَا فِی الْجَنَّهًِْ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَ أُمُّ الدَّحْدَاحِ مَعِی قَالَ نَعَمْ قَالَ الصَّبِیَّهًُْ مَعِی قَالَ نَعَمْ فَتَصَدَّقَ بِأَفْضَلِ حَدِیقَتِهِ فَدَفَعَهَا إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَنَزَلَتِ الْآیَهًُْ فَضَاعَفَ اللَّهُ صَدَقَتَهُ أَلْفَیْ أَلْفٍ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی أَضْعافاً کَثِیرَةً قَالَ فَرَجَعَ أَبُو الدَّحْدَاحِ فَوَجَدَ أُمَّ الدَّحْدَاحِ وَ الصَّبِیَّهًَْ فِی الْحَدِیقَهًِْ الَّتِی جَعَلَهَا صَدَقَتَهُ فَقَامَ عَلَی بَابِ الْحَدِیقَهًِْ وَ تَحَرَّجَ أَنْ یَدْخُلَهَا فَنَادَی یَا أُمَّ الدَّحْدَاحِ فَقَالَتْ لَبَّیْکَ یَا أَبَا الدَّحْدَاحِ قَالَ إِنِّی قَدْ جَعَلْتُ حَدِیقَتِی هَذِهِ صَدَقَهًًْ وَ اشْتَرَیْتُ مِثْلَیْهَا فِی الْجَنَّهًِْ وَ أُمُّ الدَّحْدَاحِ مَعِی وَ الصَّبِیَّهًُْ مَعِی قَالَتْ بَارَکَ اللَّهُ لَکَ فِیمَا شَرَیْتَ وَ فِیمَا اشْتَرَیْتَ فَخَرَجُوا مِنْهَا وَ أَسْلَمُوا الْحَدِیقَهًَْ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) کَمْ مِنْ نَخْلٍ مُتَدَلٍّ عُذُوقُهَا لِأَبِی الدَّحْدَاحِ فِی الْجَنَّهًِْ؛

روزى پيامبر اكرم (صلی الله علیه وآله) فرمود: هر كس صدقه ‏اى بدهد، دو برابر آن در بهشت براي او خواهد بود.

ابو الدحداح انصارى عرض كرد: اى رسول خدا! من دو باغ دارم، اگر يكى از آنها را به عنوان صدقه بدهم، آيا دو برابر آن را در بهشت خواهم داشت؟ پيامبر (صلی الله علیه وآله) فرمود: آرى. عرض كرد: اُم الدحداح نيز با من خواهد بود؟ فرمود: آرى. عرض كرد: فرزندان نيز با منند؟ فرمود: آرى. سپس او باغ بهتر را به عنوان صدقه به پيامبر (صلی الله علیه وآله) داد. آيه فوق نازل شد و صدقه او را دو هزار هزار برابر براى او كرد و اين است معناى «اضعافا كثيرة».

ابو الدحداح بازگشت و همسر خود، ام الدحداح، و فرزندان را در آن باغى كه صدقه قرار داده بود مشاهده كرد. نخواست وارد آن شود، لذا دم در باغ ايستاد و همسرش را صدا زد و گفت: من اين باغ را صدقه قرار داده ‏ام و دو برابرش را در بهشت خريدارى كرده ‏ام و تو و فرزندان نيز با من خواهيد بود. همسرش گفت: مبارك است آنچه را فروخته و آنچه را خريده ‏اى.

پس همگى از باغ خارج شده و ابوالدحداح آن را به پيامبر (صلی الله علیه وآله) تسليم كرد. پيامبر (صلی الله علیه وآله) فرمود: چه بسيار نخله ‏هايى در بهشت كه شاخه ‏هايش براى ابى الدحداح آويزان شده است.(2)

شفاء خواستن از طریق دعا

پی نوشت:

1. سوره بقره، آیه 245.

2. نورى، حسين بن محمد تقى،‏ مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏7، ص 262.

شفاء خواستن از طریق دعا

منابع:

1. قرآن

2. نورى، حسين بن محمد تقى،‏ مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، محقق / مصحح: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، قم‏، ناشر: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، چاپ اول‏، 1408ق‏.

مطالب مرتبط