You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.

هفت حدیث گهربار در فضیلت صدقه

هفت حدیث گهربار در فضیلت صدقه

هفت حدیث گهربار در فضیلت صدقه

اخبار و روایات وارده در فضیلت صدقه بسیار است و فواید زیادی برای آن بیان شده است؛ مانند این که صدقه سبب زیادی رزق و روزی، شفای بیماری ها، دوری آتش جهنم، دفع هفتاد بلا و مصیبت در دنیا، طولا نی شدن عمر و ... می شود.

1. امام صادق‏ (علیه السلام) از پدرانش از پیغمبر (صلی الله علیه وآله) روایت کرده است که: «عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ)‏ أَرْضُ الْقِیَامَةِ نَارٌ مَا خَلَا ظِلَّ الْمُؤْمِنِ فَإِنَّ صَدَقَتَهُ تُظِلُّهُ؛ زمین صحراى محشر در قیامت همه‏اش چون آتش خواهد بود، غیر از سایبان مؤمن که صدقه ‏اش بر وى سایه افکند.»(1)

2. پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود: «قَالَ النَّبِیُّ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ)‏: أَلَا وَ مَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَلَهُ بِوَزْنِ کُلِّ دِرْهَمٍ مِثْلُ جَبَلِ أُحُدٍ مِنْ نَعِیمِ الْجَنَّةِ؛ هر کس صدقه ‏اى بدهد به ازاى وزن هر درهمى، ثوابى معادل کوه اُحُد خواهد داشت.»(2)

3. اسماعیل بن یسار گفت: از امام صادق‏ (علیه السلام) شنیدم که فرمود: «عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ یَسَارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) یَقُولُ إِیَّاکُمْ وَ الْکَسَلَ إِنَّ رَبَّکُمْ رَحِیمٌ یَشْکُرُ الْقَلِیلَ إِنَّ الرَّجُلَ لَیُصَلِّی الرَّکْعَتَیْنِ تَطَوُّعاً یُرِیدُ بِهِمَا وَجْهَ اللَّهِ فَیُدْخِلُهُ اللَّهُ بِهِمَا الْجَنَّةَ وَ إِنَّهُ لَیَتَصَدَّقُ بِالدِّرْهَمِ تَطَوُّعاً یُرِیدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ فَیُدْخِلُهُ اللَّهُ بِهِ الْجَنَّةَ وَ إِنَّهُ لَیَصُومُ الْیَوْمَ تَطَوُّعاً یُرِیدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ فَیُدْخِلُهُ اللَّهُ بِهِ الْجَنَّةَ؛ امام صادق (علیه السلام) می فرمود: از تنبلى بپرهیزید. همانا پروردگار شما مهربان است و از عمل اندک نیز قدردانى مى کند. آدمى براى رضاى خداوند عزّ و جلّ دو رکعت نماز مستحبى مى خواند و خداوند بر اثر آن او را به بهشت مى برد، همچنین براى خشنودى خداوند عزّ و جلّ درهمى صدقه مستحبّى مى دهد و خداوند به سبب آن او را به بهشت مى برد.»(3)

4. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: «قَالَ النَّبِیُّ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ)‏: خَیْرُ مَالِ الْمَرْءِ وَ ذَخَائِرِهِ الصَّدَقَةُ؛ بهترین مال شخص و ذخیره‏ هایش صدقه است.»(4)

5. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ)‏: مَنْ أَعْطَى دِرْهَماً فِی سَبِیلِ اللَّهِ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ سَبْعَمِائَةِ حَسَنَةٍ؛ هر کس یک درهم در راه خدا بدهد خداوند براى او هفتصد ثواب مى ‏نویسد.»(5)

6. سالم بن ابى حفصه گوید: «عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِی حَفْصَةَ قَالَ: لَمَّا هَلَکَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیٍّ الْبَاقِرُ ع قُلْتُ لِأَصْحَابِی انْتَظِرُونِی حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) فَأُعَزِّیَهُ بِهِ فَدَخَلْتُ عَلَیْهِ فَعَزَّیْتُهُ ثُمَّ قُلْتُ- إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ ذَهَبَ وَ اللَّهِ مَنْ کَانَ یَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ) فَلَا یُسْأَلُ عَنْ مَنْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ رَسُولِ اللَّهِ- لَا وَ اللَّهِ لَا یُرَى مِثْلُهُ أَبَداً قَالَ فَسَکَتَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) سَاعَةً ثُمَّ قَالَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى إِنَّ مِنْ عِبَادِی مَنْ یَتَصَدَّقُ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَأُرَبِّیهَا لَهُ کَمَا یُرَبِّی أَحَدُکُمْ فَلُوَّهُ حَتَّى أَجْعَلَهَا لَهُ مِثْلَ جَبَلِ أُحُدٍ فَخَرَجْتُ إِلَى أَصْحَابِی فَقُلْتُ مَا رَأَیْتُ أَعْجَبَ مِنْ هَذَا کُنَّا نَسْتَعْظِمُ قَوْلَ أَبِی جَعْفَرٍ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ) بِلَا وَاسِطَةٍ فَقَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) قَالَ اللَّهُ تَعَالَى بِلَا وَاسِطَةٍ؛ وقتى امام باقر (علیه السلام) به شهادت رسید، به اصحابم گفتم: منتظر باشید تا من براى عرض تسلیت به امام صادق‏ (علیه السلام) خدمت ایشان برسم. پس خدمت امام (علیه السلام) رسیدم و عرض تسلیت گفتم، آنگاه گفتم: «اِنّا لِلّه و اِنّا الیهِ راجِعُونَ» به خدا قسم! کسى را از دست دادیم که بدون هیچ واسطه ‏اى از پیامبر (صلی الله علیه وآله) روایت نقل مى ‏کرد، به خدا قسم! شبیه او هرگز کسى را ندیده ‏ام! پس امام (علیه السلام) قدرى سکوت کرد، آنگاه فرمود: «قالَ اللّهُ تعالى: إنّ مِن عِبادى مَن یَتصدّقَ بِشَقِّ تَمْرةٍ فَاُرَبِّیهَا لهُ کَما یُربّى اَحدُکُم فَلُوََّةُ حتّى اَجعلَها مِثلَ جَبلِ اُحُدٍ؛ خداوند تعالى فرمود: همانا بعضى از بندگانم نیمى از خرما صدقه مى ‏دهند، پس من آن را رشد و نمو مى‏ دهم همان گونه که یکی از شما کُرِه اسبش را تربیت مى ‏کند، تا این که آن را به اندازه کوه اُحُد قرارش مى ‏دهم». پس من به سوى اصحابم برگشتم در حالى که عجیب‏تر از این ندیده بودم. ما از این که امام باقر (علیه السلام) بدون واسطه از پیامبر نقل مى‏ کرد، امرى بزرگ مى‏ شمردیم، در حالى که امام صادق‏ (علیه السلام) بدون واسطه از خدا نقل مى ‏کند.»(6)

7. از جابر جُعفى روایت شده که امام باقر (علیه السلام) فرمود: «عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) قَالَ قَالَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ (عَلَیْهِ السَّلَامُ) تَصَدَّقْتُ یَوْماً بِدِینَارٍ قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ)‏ أَ مَا عَلِمْتَ یَا عَلِیُّ إِنَّ صَدَقَةَ الْمُؤْمِنِ لَا تَخْرُجُ مِنْ یَدَیْهِ حَتَّى یُفَکَّ عَنْهَا عن لُحِیُّ سَبْعِینَ شَیْطَاناً کُلُّهُمْ یأمروه [یَأْمُرُهُ‏] بِأَنْ لَا تَفْعَلْ وَ مَا یَقَعُ فِی یَدِ السَّائِلِ حَتَّى یَقَعَ فِی یَدِ الرَّبِّ جَلَّ جَلَالُهُ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَةَ- أَ لَمْ یَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیم؛‏ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرموده که یک روز دینارى صدقه دادم، رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: یا على! آیا مى ‏دانى که صدقه از میان دست ‌هاى مؤمن خارج نمى‏ شود مگر این که از دهان هفتاد شیطان بیرون آید، که هر یک او را از دادن صدقه منع کنند (یکى گوید مده که در اینجا ریا شود، دیگرى گوید مده که او مستحقّ نیست، آن دیگرى گوید خود به آن محتاج خواهى شد[11] و همچنین) صدقه قبل از آنکه به دست سائل برسد به دست خدا خواهد رسید، آنگاه این آیه را تلاوت فرمود: «اَلَمْ یَعْلَمُوا اَنَّ اللَّهَ هُوَ یَقْبَلُ التَّوبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یَاْخُذُ الصَّدَقاتِ؛ آیا نمى ‏دانید این خداوند است که توبه بندگان را مى ‏پذیرد و صدقه آنها را مى ‏گیرد.»(7)،(8)

هفت حدیث گهربار در فضیلت صدقه

بیشتر بخوانید: داستانهایی از فـضیلـــت صـــــدقــــــــه بخش اول

پی نوشت:

1. کلینى، محمد بن یعقوب،‏ الکافی( ط- الإسلامیة)، ج‏4، ص 3.

2. ابن بابویه، محمد بن على‏، الأمالی( للصدوق)، ص432.

3. شیخ حر عاملى، محمد بن حسن‏، وسائل الشیعة، ج‏1، ص 115.

4. ابن بابویه، محمد بن على،‏ عیون أخبار الرضا علیه السلام‏، ج‏، ص 61.

5. نورى، حسین بن محمد تقى،‏ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل‏، ج‏7، ص 159.

6. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى،‏ بحار الأنوار( ط- بیروت)، ج‏93، ص 123.

7. سوره توبه، آیه 104.

8. ابن بابویه، محمد بن على‏، الخصال‏، ج‏2، ص 619.

هفت حدیث گهربار در فضیلت صدقه

منابع:

1. قرآن.

2. ابن بابویه، محمد بن على‏، الأمالی( للصدوق)، تهران‏، ناشر: کتابچى‏، چاپ ششم‏، 1376ش‏.

3. ابن بابویه، محمد بن على‏، الخصال‏، محقق / مصحح: غفارى، على اکبر، قم‏، ناشر: جامعه مدرسین‏، چاپ اول‏، 1362ش‏.

4. ابن بابویه، محمد بن على،‏ عیون أخبار الرضا علیه السلام‏، محقق / مصحح: لاجوردى، مهدى‏، تهران‏، ناشر: نشر جهان‏، چاپ اول‏، 1378ق‏.

5. شیخ حر عاملى، محمد بن حسن‏، وسائل الشیعة، محقق / مصحح: مؤسسة آل البیت علیهم السلام‏، قم‏، ناشر: مؤسسة آل البیت علیهم السلام‏، چاپ اول‏، 1409ق‏.

6. کلینى، محمد بن یعقوب،‏ الکافی( ط- الإسلامیة)، محقق / مصحح: غفارى على اکبر و آخوندى، محمد، تهران‏، ناشر: دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم‏، 1407ق‏.

7. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى،‏ بحار الأنوار( ط- بیروت)، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، بیروت، ناشر: دار إحیاء التراث العربی‏، چاپ دوم، 1403ق‏.

8. نورى، حسین بن محمد تقى،‏ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل‏، محقق / مصحح: مؤسسة آل البیت (علیهم السلام‏)، قم، ناشر: مؤسسة آل البیت (علیهم السلام)،‏ چاپ اول، 1408ق‏.

مطالب مرتبط